روش تحلیل پوششی داده­ها را می­توان به عنوان یکی از روشهای ناپارامتری معرفی نمود که در این روش با بهره گیری از تکنیک­های برنامه ریزی ریاضی به ارزیابی واحدهای موردنظر پرداخته خواهد گردید.

تحلیل پوششی داده ها یکی از رویکردهای علمی می باشد که با بکارگیری مبنای ریاضی قوی به محاسبه کارایی می پردازد.تحلیل پوششی داده ها ، تکنیکی نا پارامتریک برای سنجش و ارزیابی کارایی نسبی مجموعه ای از واحدهای تصمیم گیرنده می باشد.کارایی نشان می دهد که یک سازمان تا چه اندازه از ورودی های خود را به گونه بهینه در جهت تولید خروجی ها بهره گیری کرده می باشد و به تعبیری نشان دهنده « صحیح بجای آوردن کار» می باشد.به این معنی که از حداقل ورودی ها حداکثر محصول برداشت گردد.

در مدل های DEA ، اگر واحد های تصمیم گیرنده تحت ارزیابی دارای یک ورودی و یک خروجی باشند در این صورت واحدی که نسبت خروجی به ورودی آن بیشترین مقدار را داشته باشد دارای عملکرد بهتری نسبت به واحدهای دیگر می باشد.به بیانی دیگر نسبت به آنها کارا می باشد.اما چنانچه این واحدها دارای چند ورودی و چند خروجی باشند ، با تعیین ارزش برای ورودی ها و خروجی ها که در اینجا با”وزن” معرفی شده می باشد ، می توانیم آنها را به یک واحد تبدیل نموده و در نتیجه واحدی که نسبت مجموع وزن دار شده خروجی به مجموع وزن دار شده ورودی های آن بیشتر باشد ، دارای عملکرد بهتری نسبت به واحدهای دیگر می باشد.در این فصل با اظهار روش ها و اصول حاکم بر DEA ، به تعیین ارزش ورودی ها و خروجی ها می پردازیم.

در سال های اخیر در اغلب کشور های جهان برای ارزیابی عملکرد نهادها و دیگر فعالیت های رایج در زمینه های مختلف، کاربرد های متفاوتی از تحلیل پوششی داده  های (DEA) دیده شده می باشد. علت مقبولیت گسترده تر روش DEA نسبت به سایر روش ها، امکان مطالعه روابط پیچیده و اغلب نا معلوم بین چندیدن ورودی و چندین خروجی (معمولا اندازه پذیر) می باشد که در این فعالیت ها هست. فعالیت هایی نظیرتعمیر و نگهداری در پایگاه های هوا پیمایی آمریکا مستقر در نواحی جغرافیایی متفاوت، یا نیرو های پلیس در انگلستان و ولز، همچنین عملکرد شعب بانک ها در قبرس و کانادا و کارایی دانشگاه ها در آموزش و پژوهش در آمریکا، انگلستان و فرانسه، مثال هایی همانند این هستند. این نوع کاربرد ها به ارزیابی عملکرد های شهر ها، مناطق و شهر ها با انواع مختلف ورودی از قبیل هزینه های “اجتماعی” ، شبکه های ایمنی و انواع خروجی از قبیل ابعاد مختلف کیفیت زندگی قابل گسترش هستند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

DEA همچنین امکان توجه جدید به فعالیت هایی را هم که قبلا به روش های دیگر ارزیابی شده اند فراهم کرده می باشد. برای مثال امکان محک زنی با بهره گیری از DEA به شناسایی منابع ناکارایی در شرکت های خیلی سود آورر، شرکت های که به خاطر توجه سود آوری به عنوان محک شناخته می شدند، منجر شده می باشد. مطالعه کارایی سازمان هایی با شکل حقوقی متفاوت، همانند شرکت های “سهامی بیمه” پیش روی تعاونی، به کمک DEA نشان داده می باشد که مطالعات قبلی قادر به ارزیابی توان بالقوه تفاوت های شکلی  آنها نبودند. همچنین بهره گیری از DEA لزوم بازنگری مطالعات کارایی قبلی را که پیش و پس از ادغام فعالیت ها انجام گرفته و در بانک ها به اجرا گذاشته شده، نشان می دهد.

مطالعه شکل سازمانی شرکت های بیمه که در بالا ذکر گردید می تواند نه تنها برای به دست آوردن نتایج جدید به کار گرفته گردد، بلکه روش های جدید بهره برداری از داده ها را که DEA در اختیار ما قرار داده نیز ارائه می نماید. به مقصود مطالعه کارایی این شکل های سازمانی البته ضروری می باشد که دیگر منابع ناکارایی را از مشاهدات حذف کنیم. به غیر از در مواردی که بخواهیم فرض کنیم چنین ناکارایی هایی وجود ندارند.

این پایان نامه با موضوع ارزیابی عملکرد، به خصوص ارزیابی فعالیت های سازمان هایی مانند شرکت های تجاری، موسسات دولتی، بیمارستان ها، مراکز آموزشی و غیره مرتبط می باشد. در تحلیل های عادی و رایج، چنین ارزیابی هایی به روش های مختلف انجام می گردد. برای مثال، هزینه هر واحد، سود هر واحد، رضایت مشتری از هر واحد و غیره را می توان در نظر گرفت، که با نسبتی مشابه زیر اندازه گیری می گردد:

 متن فوق تکه ای از این پایان نامه بود

متن کامل